Θυμάται και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Τον Αύγουστο του 2005, όπως και κάθε Αύγουστο άλλωστε από το 1982 και μετά, ήμουν στην Κάσο. Οι ημέρες των διακοπών τελείωναν και αυτό το καταλαβαίναμε, κυρίως, από το ότι πλησίαζε η εορτή του Αγίου Φανουρίου και το πανηγύρι του. Το γραφικό εκκλησάκι, στον οικισμό της Αγίας Μαρίνας, συγκεντρώνει ανέκαθεν πολύ κόσμο που προσέρχεται για να προσκυνήσει, να γευτεί το υπέροχο πιλάφι με κανέλλα και να χορέψει σούστα στον ρυθμό της λύρας και του λαούτου. Είναι, θα έλεγε κανείς, το πανηγύρι του πρώτου αποχαιρετισμού, μιας και το τελευταίο είναι αυτό που λαμβάνει χώρα στο ξωμονάστηρο του Άϊ Μάμμα στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Της Όλγας Γεριτσίδου.

Πηγή : http://www.humansupport.gr/gr_news_more.php?nid=311

Τα γενόμενα στην Κύπρο δεν είναι τίποτα άλλο από μία μεγάλη κλοπή κεφαλαίων. Το θέμα όμως που διακυβεύεται δεν είναι το απλό χρήμα ούτε βεβαίως ο,τιδήποτε έχει να κάνει με δήθεν χρηματοπιστωτικό τομέα, τράπεζες και χρηματιστήριο. Δεν είναι αυτά τα τρία ούτε ο στόχος ούτε το διακύβευμα. Είναι απλά τα εργαλεία με τα οποία εκτελείται ίσως η μεγαλύτερη και σίγουρα μία από τις μεγαλύτερες ληστείες όλων των εποχών και τα κλοπιμαία ΔΕΝ προσμετρούνται σε χρήμα, αλλά σε εξουσία, πόρους και ενέργεια.

Ένα 90λεπτο ντοκυμαντέρ του Ιωσήφ Παπαδόπουλου για την Κάσο (Αύγουστος 2004).

Φωτογραφίες : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ακόμη κι' αν προσπαθούσα, δεν θα μπορούσα να κρύψω την ιδιαίτερη αγάπη που τρέφω για την Κάσο. Και όχι μόνο επειδή εκεί υπάρχει ένα "κεραμίδι" για να στεγάζουμε τα καλοκαιρινά, και όχι μόνο, όνειρά μας, αλλά γιατί στην Κάσο ανακαλύπτουμε κάθε φορά την καλή πλευρά του εαυτού μας που αδυνατεί να εκφραστεί ελεύθερα στο βρωμερό άστυ. Η Κάσος είναι ένα ιδιαίτερο νησί. Βραχώδες, αλλά με κατοίκους ζεστούς και φιλόξενους. Με έναν αέρα που καθαρίζει τα πάντα και έναν ήλιο που έχει, θαρρείς, άλλη φωτεινότητα, άλλη θαλπωρή στη νοτιοανατολική αυτή γωνιά του Αιγαίου. Περισσότερα στοιχεία για το νησί δείτε και διαβάστε εδώ : http://www.ribandsea.com/main/index.php/travels/27-2009-02-04-19-11-24

Πολλές φορές, κατά την διάρκεια των τελευταίων τριάντα ετών που επισκέπτομαι ανελλιπώς την Κάσο, αναρωτήθηκα τι είναι αυτό που με δένει τόσο πολύ μαζί της. Τι είναι αυτό που με κάνει να αδιαφορώ για το πολύωρο και πολυδάπανο ταξίδι μέχρις ότου πέσω στην αγκαλιά της. Τι είναι αυτό που με κάνει να θέλω να προσφέρω ανιδιοτελώς στην επίλυση των πολλών προβλημάτων που έχει σωρεύσει στο ακριτικό νησί η κρατική αδιαφορία και κάποιοι ατάλαντοι (για να αποφύγω άλλον επιθετικό προσδιορισμό) τοπικοί άρχοντες. Τι είναι αυτό που με "αναγκάζει" να επιστρέφω συνεχώς στα βραχώδη εδάφη και στα κρυστάλλινα νερά της. Και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι στην Κάσο υπάρχει ένας ανεξήγητος θετικός μαγνητισμός που αμβλύνει κάθε "παραφωνία", απαλύνει κάθε πόνο, λύνει πολλά προβλήματα και κάνει τους ανθρώπους της να μοιράζουν απλόχερα την καλημέρα, ξεπερνώντας εύκολα τις όποιες τυχόν κομματικές, οικονομικές, κοινωνικές ή άλλες διαφορές τους.

Επειδή η άποψη, η κάθε άποψη, δεν πρέπει να ποινικοποιείται, αλλά να αφήνεται να εκφραστεί ελύθερα και να τίθεται στη βάσανο της κρίσης των πολιτών, των αναγνωστών, των bloggers κ.ο.κ., διαβάστε τις απόψεις ανωνύμου τινός αρθρογράφου, ο οποίος φέρει το ψευδώνυμο "Strange Attractor", και το οποίο αναρτήθηκε εδώ : http://logia-starata.blogspot.gr/2013/03/blog-post_1871.html#more

Ζούμε το όραμα του Τσίπρα στη πράξη, και μπροστά στα μάτια μας.

Αυτές τις μέρες, και εξαιτίας των εξελίξεων στη Κύπρο, ζούμε όλοι μια εθνική υπερδιέγερση. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Η κατάσταση είναι όντως σοβαρή, και για την Κύπρο κάτι παραπάνω από κρίσιμη. Οι συνέπειες της κυπριακής περιπέτειας θα είναι πολυεπίπεδες, τόσο για την ίδια την μεγαλόνησο, όσο και για την Ευρώπη γενικότερα. Αυτά όμως που συμβαίνουν εκεί δεν χρειάζονται ειδικές σπουδές στην οικονομία, για να γίνουν κατανοητά. Στην πραγματικότητα είναι απλά… απλούστατα.

Θυμάται και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Αντώνης παντρεύτηκε. Δικαίως θα ρωτήσετε, ποιος Αντώνης; Ο Αντώνης λοιπόν της ιστορίας μας, Κασιώτης στην καταγωγή, που ζει όμως μονίμως στην Αθήνα, γνώρισε την Έλλη, αγαπήθηκαν, και όταν εκείνος της πρότεινε να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους μαζί, εκείνη δέχθηκε αλλά του ζήτησε να παντρευτούν στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κάσο. Ανάμεσα στους προσκεκλημένους ήμουν κι' εγώ. Αποφάσισα, λοιπόν, να ανταποκριθώ στην πρόσκληση και, συγχρόνως, να πάω στην Κάσο εν πλω, με το μικρό φουσκωτό σκάφος που είχα εκείνη την εποχή. Ένα Olympic St μήκους 3.8 μέτρων, με κινητήρα Tohatsu 25 h.p.