Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Ταξιδεύοντας

traveling

Αρχές Δεκέμβρη στη Σχοινούσα.

Γράφει και βιντεοσκοπεί ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

To Express Skopelitis που συνδέει καθημερινώς τη Σχοινούσα με τα γύρω μικρά νησιά και τη Νάξο.Μετά τη Νάξο και την Ηρακλειά το καράβι της "Blue Star Ferries" έπιασε Σχοινούσα. Περασμένα μεσάνυχτα αποβιβαστήκαμε στο ήσυχο και ασφαλές λιμανάκι του νησιού, το Μερσίνι. Επιβάτες μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού, δύο μικρά αυτοκίνητα κι' εμείς με το αυτοκινούμενο, όλοι κι' όλοι. Οι επιβάτες έφυγαν προς τη Χώρα, το καράβι έφυγε προς την Αμοργό κι' εμείς παρκάραμε δέκα μέτρα πιο πέρα και πέσαμε στην αγκαλιά του Μορφέα. Τέλεια! Απόλυτη ησυχία και, το κυριότερο, καμμία σκοτούρα για το πού θα βρούμε δωμάτιο να κοιμηθούμε! Αθάνατο αυτοκινούμενο! Μωρέ λες να είχε δίκιο εκείνος ο ηλίθιος υπουργός των Οικονομικών που έβαλε τους κατόχους αυτοκινούμενων να πληρώνουν φόρο πολυτελούς διαβίωσης; Ε, μην το πάρετε και τοις μετρητοίς! Αστειεύομαι βέβαια! Άκου φόρος πολυτελούς διαβίωσης επειδή τρώω και κοιμάμαι στο αυτοκίνητο! Και ο λεφτάς, που συχνάζει στις σουίτες των ακριβών ξενοδοχείων, γιατί δεν επιβαρύνεται με φόρο πολυτελούς διαβίωσης ρε ηλίθιε Στουρνάρα;

Περισσότερα...

Φθινοπωρινή απόδραση στο νησί της Σαπφούς.

Κείμενο - φωτογραφίες - βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Μουσική : Γιώργος Ρήγος.

Ο οικισμός και το κάστρο του Μολύβου λίγο πριν πέσει η νύχτα.Η επιλογή μας να επισκεπτόμαστε τα νησιά του Αιγαίου τις εποχές που οι τουρίστες έχουν επιστρέψει στη βάση τους έχει πλέον παγιωθεί τα τελευταία χρόνια. Και αυτό για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον γιατί δεν έχουμε πια φουσκωτό σκάφος, ώστε να επιλέγουμε τους ζεστούς μήνες για τα ταξίδια μας, και δεύτερον γιατί δεν θέλουμε να επιβαρύνουμε τις ναυτιλιακές εταιρείες που διαφημίζονται στα διαδικτυακά περιοδικά "Rib and Sea" και "Camper Life" ζητώντας τα δωρεάν εισιτήρια που μας παραχωρούν σε εποχές που η ζήτηση είναι στα ύψη και τα πλοία γεμάτα.

Το κάστρο του Μολύβου φωταγωγημένο δεσπόζει τη νύχτα πάνω απ' τα σπίτια του οκισμού.Οφείλω πάντως να ομολογήσω ότι μας "πάνε" τα εκτός τουριστικής περιόδου ταξίδια στα νησιά, αφού όλα είναι πιο εύκολα για μας και το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο που χρησιμοποιούμε. Άδειοι δρόμοι, ελεύθεροι χώροι στάθμευσης και, επιπλέον, ασυνήθιστες εικόνες που απαθανατίζει η βιντεοκάμερα και η φωτογραφική μηχανή, χωρίς λουόμενους στις παραλίες, χωρίς ξαπλώστρες και ομπρέλλες, με το ντόπιο στοιχείο να είναι πιο εύκολα προσβάσιμο αφού είναι απελευθερωμένο από το άγχος και την φούρια του καλοκαιριού.

Περισσότερα...

Θωμάς Παναγιωτόπουλος : Πώς φθάσαμε στις Αζόρες!

Κάμερα και Επιμέλεια Συνέντευξης : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Μουσική : Γιώργος Ρήγος.

Πλάνα και φωτογραφίες από το ταξίδι στις Αζόρες : http://www.ribadventure.gr/

Ο Θωμάς Παναγιωτόπουλος. Οδοντίατρος και θαλασσοπόρος! Καλό είναι να βρέχονται πού και πού αυτές οι σελίδες με Θάλασσα. Κοντεύουμε να Την ξεχάσουμε τη γαλάζια γκόμενα με τους επίορκους που μας ταλαιπωρούν εδώ και τόσα χρόνια. Κι' αν δεν έχω πια την ευκαιρία να βρέχομαι εγώ και να σας μεταφέρω τη δροσιά αλλά και τη θαλπωρή Της, όπως συνήθιζα να κάνω άλλοτε, υπάρχουν κάποιοι που συνεχίζουν να βγαίνουν ραντεβού μαζί Της. Κι' εγώ τους ζηλεύω, με την καλή πάντοτε έννοια...

Τον άκουγα να μου περιγράφει τις εμπειρίες του ταξιδιού του προς τις Αζόρες και είχα την εντύπωση πως ήμουν κι' εγώ μαζί του! Ότι έπλεα εκεί, στη μέση του πουθενά, ανάμεσα σε θάλασσα και ουρανό. Ότι βύθιζα το βλέμμα μου στον γαλάζιο ορίζοντα. Ότι άγγιζα με τα χέρια μου το φεγγάρι και τ' αστέρια που έμοιαζαν να ακουμπούν επάνω στα κεφάλια μας. Όπως σ' εκείνες τις αξέχαστες θαλασσινές περιπλανήσεις μου από τις αρχές ακόμη της δεκαετίας του '70...

Περισσότερα...

Ένας παράδεισος σε απόσταση αναπνοής απ' την κόλαση της Αθήνας!

Πήγε στον παράδεισο, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε, αλλά (δυστυχώς) επέστρεψε και πάλι στην κόλαση, ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο χάρτης της δυτικής πλευράς του δρυμού της Πάρνηθας.Ο Σπύρος είναι ένας καλός φίλος, όχι γιατί κάνουμε παρέα συχνά, αλλά γιατί έχουμε την ίδια λάσκα "βίδα" και εκπέμπουμε στο ίδιο μήκος κύματος. Εκείνο το Σαββατοκύριακο η ρουτίνα κόντευε να με αποτελειώσει. Ήμουν βουτηγμένος όλη την εβδομάδα μέσα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, με εμβόλιμη μια ψυχοπλακωτική συνέντευξη που πήρα από τον Βαγγέλη Γούτο, που εκτίναξε στα ύψη την αγανάκτησή μου για την σπείρα των απατεώνων που μας κυβερνά.

Έχουν δίκιο που μας χρεώνουν με φόρο πολυτελούς διαβίωσης!Δέχθηκα λοιπόν σαν βάλσαμο την πρόταση του Σπύρου για μια κοντινή εξόρμηση λίγα χιλιόμετρα έξω απ' την Αθήνα. Δεν περίσσευαν άλλωστε χρήματα για μακρινές διαδρομές και επιπλέον πετρέλαιο, μιας και αυτό που υπήρχε στο ρεζερβουάρ του camper, από το πρόσφατο ταξίδι μας στη Λέσβο και τη Χίο, ήταν αρκετό για να φθάσουμε στο ύψος του φρουρίου της Φυλής, τις γύρω περιοχές και να επιστρέψουμε. Ας όψεται το ασφαλιστικό ταμείο που δεν μου έχει ακόμη βγάλει τη σύνταξη, κι' ας έκλεισαν ήδη δύο χρόνια από τότε που κατέθεσα τα χαρτιά.

Περισσότερα...

Μια ημερήσια βόλτα στο Τσεσμέ (Ν. Κρήνη) και τα Αλάτσατα.

Κείμενο - Φωτογραφίες - Βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Η καταγραφή των στοιχείων της αστυνομικής ταυτότητας είναι πια αρκετή για να πάει κανείς στην Τουρκία. Όταν βρεθήκαμε προσφάτως, για άλλη μία φορά, στην όμορφη Χίο, βρήκα ενδιαφέρουσα την πρόταση του φίλου μου Γιώργου Μισετζή να πεταχτούμε μέχρι το Τσεσμέ, στην απέναντι ακτή της Ιωνίας, για μια ημερήσια βόλτα. Η 28η Οκτωβρίου ήταν ημέρα αργίας, άλλωστε, και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να μπούμε στο μικρό φερυμποτάκι για ένα ταξίδι 40 περίπου λεπτών της ώρας. Είκοσι πέντε ευρώ το εισιτήριο κατ' άτομο, μετ' επιστροφής, με μοναδικό μέσο "εξαγωγής" την καινούργια αστυνομική ταυτότητα αντί του πάλαι ποτέ διαβατηρίου που τείνει να γίνει πια είδος μουσειακό. Παρέα μας ένα φορτηγό αυτοκίνητο που μπήκε και στριμώχτηκε στη μικρή "παντόφλα" εν είδει... υπόθετου! Τόσο "εφαρμοστό" ήταν το παρκάρισμά του, ώστε χρειάστηκε να επιστρατευτούν μερικά μπαλόνια για να προφυλάξουν τα πλευρά του από την πρόσκρουσή τους με τα ρέλια του πλοίου! Ούτε βάρκα να ήταν το καμιόνι!

Ο χώρος υποδοχής στο τελωνείο του Τσεσμέ με τα μοντέρνα κτίρια και το κατάστημα αφορολογήτων.Πλησιάζοντας τις ακτές της Ιωνίας το τοπίο αλλάζει δραματικά. Ανοικοδόμηση και κτίρια καρμπόν που θυμίζουν... προπολεμικό Βελιγράδι, λιμενικά έργα και μαρίνες απλησίαστες για τα δικά μας μεγέθη, αλλά και ανατολίτικη αγορά, καλντερίμια, μιναρέδες και κάστρα, κιτς αγάλματα ενδόξων σουλτάνων, ο λουστράκος του δρόμου με το κασελάκι, χιλιάδες μικρές και μεγάλες σημαίες με την ημισέληνο, χρώματα και αρώματα που θυμίζουν χίλιες και μια νύχτες.

Περισσότερα...