«Ὁ ἡττημένος δὲν διαπραγματεύεται μὲ τὸν νικητὴ ἀλλὰ θέλει ἰσοτιμία». Αὐτὸ εἶναι νέο «δόγμα» στρατιωτικῆς ἀνοησίας ποὺ ἀκούσαμε ἀπὸ τὴν Οὐκρανία. Ἔ, τότε καὶ ὁ ἄλλος θὰ σὲ ἰσοπεδώσει γιὰ νὰ παραδοθεῖς ἄνευ ὅρων. Ἔτσι γίνεται. Ὅσο γιὰ τὴν αὔξηση τῶν ἀμυντικῶν εὐρωπαϊκῶν δαπανῶν θὰ τὴν πληρώσουν μὲ περικοπές τα φραγκόπουλα. Ἐμεῖς ἤδη δαπανοῦμε τεράστια ποσὰ λόγῳ Τουρκίας ἀλλὰ καὶ πάλι θὰ βροῦν τὴν εὐκαιρία νὰ κάνουν περικοπὲς στὸν λαό, γιὰ φαγοπότι. Καὶ εἶναι ἀστεῖο ὅτι αὐξάνουν τὶς στρατιωτικὲς δαπάνες τους στὴν Εὐρώπη γιὰ νὰ πολεμήσουν τὴ Ρωσία. Τὸ κάνουν γιὰ νὰ παραμείνουν στὸ ΝΑΤΟ. Ἐπὶ Τρὰμπ ὅποιος δὲν πληρώνει, φεύγει. Καὶ ὅλα αὐτὰ γιὰ τὶς σπάνιες γαῖες. Τὸ ἐνεργειακὸ παιχνίδι ἔχει ἀλλάξει ἄρδην μὲ τὶς νέες τεχνολογίες. Τὸ στρατηγικὸ πλαίσιο ὅμως ὅπως πάντα, σταθερό. Πῶς συμβαίνει αὐτό;
Ἔχουμε δεῖ μαγαζὶ ἢ σπίτι νὰ τὸ κάνουν ἀνακαίνιση ἐκ θεμελίων; Δουλεύουν τα κομπρεσέρ, σπᾶνε οἱ κασμᾶδες, ξύνουν τοὺς σοβᾶδες, ξηλώνουν τὰ πατώματα, κρέμονται τὰ καλώδια, καὶ μένει ἡ πλάκα ἐπάνω, τὸ μπετὸν τῆς βάσης κάτω καὶ οἱ ξυμένες κολόνες. Μέχρι καὶ τὰ σίδερα φαίνονται. Ἕνα κουφάρι σὰν γλυμμένο κουτάβι. Πόσο μᾶλλον ἕνα τεράστιο ἐμπορικὸ κέντρο νὰ τὸ κάνουν θερινό. Αὐτὸ τὸ γιαπί, εἶναι τὸ πλαίσιο. Τὸ σασὶ ἂς ποῦμε.






