Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Και μόνον η είδηση, που δεν έτυχε της δέουσας προβολής, πως επί χρόνια ταξίδευες καθημερινά με πλοίο από το νησί σου Κάλαμο στον Μύτικα της ενδοχώρας και περπατώντας επί ώρα έφθανες στο σχολείο σου, ήταν αρκετή, για να σκορπίσει τον ζόφο  που με έχει καταπλακώσει από τον βόρβορο της πωλητικής διαφθοράς. Ένα εκ των δοχείων νυκτός με το όνομα  «Λαζαρίδης» δεν λέει ν’ αδειάσει. Κοντά σε όλη την υπόλοιπη διαφθορά όλων των κωματικών και μη σχηματισμών. 

Έμαθα πως σπουδάζεις τώρα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με υποτροφία. Το άξιζες. 

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Ο υπουργός Λαζαρίδης είχε μία πωλητική πορεία που άρχισε με διορισμό σε θέση που απαιτούσε προσόντα, τα οποία δεν είχε.  Αυτό δεν τον εμπόδισε να ανέλθει σε υψηλά αξιώματα. Άλλωστε, το Σύνταγμα δεν απαιτεί να είναι ο βουλευτής ή υπουργός εγγράμματος. Μπορεί να μην έχει φοιτήσει ούτε στην 1η Δημοτικού, αρκεί να έχει ηλικία 25 ετών και να έχει ελληνική υπηκοότητα,  για να θέσει υποψηφιότητα. Και μόλις αποκαλύφθηκε, ότι στερείται προσόντων πέρα του απολυτηρίου Λυκείου, δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη, έστω και με λόγια. Χωρίς παραίτηση από το αξίωμα.

Διαβάζω το βιογραφικό του:

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Καθώς βρεθήκαμε αυτές τις ημέρες στη Νάξο, θα ήταν σίγουρα απώλεια να μη δούμε την περιφορά του Επιταφίου στη θάλασσα που γίνεται τη Μεγάλη Παρασκευή στην υπέροχη αμμουδερή παραλία του χωριού. Ένα έθιμο που, όπως μας είπαν, δεν έχει τις πηγές του στο μακρινό παρελθόν, αλλά στην ιδέα κάποιων νεότερων κατοίκων του χωριού να περιφέρουν τον λιτό Επιτάφιο, φτιαγμένο από θαλασσόξυλα και στολισμένο με κρίνους και αγριολούλουδα, μέσα στη θάλασσα!

Λέγεται πως κάποιοι δυσανασχετούν στο Καστράκι με την ιδέα αυτή, καθώς πιστεύουν ότι η περιφορά του Επιταφίου μετατρέπεται σε μια τουριστική ατραξιόν. Η αλήθεια είναι ότι πλήθος κόσμου, βοηθούντος και των εξαιρετικών καιρικών συνθηκών, πλημμύρισε την παραλία στο Καστράκι, ενώ εκατοντάδες κάμερες και κινητά τηλέφωνα απαθανάτισαν το γεγονός.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Προχθές το βράδυ δεν υπήρχε κάτι ενδιαφέρον στην τηλεόραση. Ως συνήθως. Τηλεοπτικές σειρές [σίριαλ που λένε οι μορφωμένοι] της πλάκας που γεμίζουν τον χρόνο μας χωρίς λόγο, αλλά και τηλεοπτικά παιχνίδια  ακόμη μεγαλύτερης πλάκας.

Κάνοντας, λοιπόν, αναζήτηση [zapping που λένε οι μορφωμένοι] έπεσα πάνω στο κανάλι της Βουλής που ιστορούσε με λεπτομέρειες την έξοδο του Μεσολογγίου. Σχεδόν τίποτε από όλα όσα είδα δεν διδάσκεται στα σχολεία μας.   

Εκεί, όμως,  που κοκκάλωσα ήταν, όταν άκουσα πως μία εκ των γυναικών που βγήκαν από την πόλη και έπεσαν στα χέρια των Οθωμανών, πήρε ένα κουτάλι και έβγαλε το δεξί μάτι της, ώστε να   πάψει να είναι θελκτική και να προκαλεί τις ορέξεις των πεπολιτισμένων εισβολέων.   
Το όνομά της «Ελένη Στάικου».

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Απεχθανόμενος, εξ από ανέκαθεν που λένε οι μορφωμένοι, την οπωσδήποτε προσβολή πνευματικής ιδιοκτησίας, άλλως λογοκλοπή, οφείλω να σημειώσω ότι ο τίτλος του αρθριδίου τούτου αποτελεί έμπνευση του Αντώνη Κανάκη από την εκπομπή του «Ράδιο Αρβύλα». Είναι τόσο ευρηματικός και απολύτως εύστοχος  ο χαρακτηρισμός, ώστε δεν άντεξα να μην τον χρησιμοποιήσω.  

Και τώρα εις τα τετριμμένα: χθες σημειώθηκε το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών: δεν είδε το φως της δημοσιότητας κάποιο σκάνδαλο με δράστες τους πωλητικούς εν συνεχεία του διαχρονικού και πολλαπλού ΟΠΕΚΕΠΕ*,  των υποκλοπών, της Novartis, της  Siemens-OTE, του Χρηματιστηρίου, της μάσας των Ολυμπιακών Αγώνων, του πόθεν αίσχος κ.λπ. ων ουκ έστιν αριθμός.