Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Κάθε φορά η συζήτησή μου με την Δήμαρχο Τήλου Μαρία Καμμά-Αλιφέρη είναι σκέτη απόλαυση.  Είναι γεννημένη θαρρείς αυτή η γυναικάρα γι' αυτό το λειτούργημα. Γιατί, ασχέτως με το τι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, ο Δήμαρχος επιτελεί λειτούργημα, πρώτα και πάνω απ' όλα. Πρέπει να είναι ταγμένος στην υπηρεσία της μικρής κοινωνίας που τον εξέλεξε για να δώσει λύσεις στα προβλήματά της και όχι για να ιντριγκάρει, να χωρίσει, να βάλει το δάκτυλο στο βάζο με το μέλι. Ο Δήμαρχος πρέπει να είναι (ή να δείχνει έστω) ακομμάτιστος και να κρατάει ίσες αποστάσεις από όλους τους δημότες και τους πολιτικούς προϊσταμένους του, ανεξαρτήτως της κομματικής τους τοποθέτησης, ώστε να μπορεί να κτυπήσει το χέρι στο τραπέζι, όταν χρειαστεί, προκειμένου να απαιτήσει να γίνουν πράγματα για τον Δήμο και τους δημότες του.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Παναγιώτης Γεωργουδής ασκεί Γενική Ιατρική και είναι Επιμελητής Α΄ στο Α΄ Περιφερειακό Ιατρείο Ιαλυσσού στη Ρόδο. Εδώ και μερικές ημέρες ήρθε με απόσπαση στην Τήλο για να αντικαταστήσει τη φυσίατρο η οποία πήρε την καλοκαιρινή της άδεια. Βρήκα λοιπόν την ευκαιρία να συζητήσω μαζί του πάνω στα θέματα που αφορούν το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο της Τήλου και θέματα που αφορούν γενικότερα τη ζωή των ιατρών στα μικρά και ξεχασμένα νησιά του Αιγαίου.

Ακούστε τι μου είπε.

Πρέπει κατ' αρχάς να δηλώσω ότι αυτό το βίντεο είναι αυτοσαρκαστικό, έχει σατυρικό χαρακτήρα και κατ' ουδένα λόγο αποτελεί ταξιδιωτικό στην όμορφη Τήλο. Αυτό θα ακολουθήσει σύντομα και θα βάλει τα πράγματα στη σωστή τους θέση.

Θέλω επίσης να δηλώσω και να διευκρινίσω ότι κάθε τυχόν ομοιότητα με πρόσωπα και τηλεοπτικές εκπομπές είναι εντελώς συμπτωματική και, ως εκ τούτου, κάθε κριτική πρέπει να ασκείται πάνω σ' αυτή τη βάση. Εννοείται πως κάθε υβριστικό, ειρωνικό, συκοφαντικό ή κακόβουλο σχόλιο εις βάρος του δημιουργού αυτού του σατυρικού βίντεο θα διαγράφεται.

Του Ανδρέα Φουράκη.

Ο χρόνος σβήνει λαογραφικούς θησαυρούς από τη μνήμη μας σαν γεγονότα, από τη γλώσσα μας σαν λέξεις και από τη ζωή μας σαν πράξεις.

Λέγεται ότι όταν ένας γέρος πεθαίνει καίγεται μια βιβλιοθήκη.

Τίποτε πιο αληθινό πράγματι από το μουσείο των αναμνήσεων του κάθε ανθρώπου που κρύβει μέσα του.
Τυχερή η γενιά της μεταπολεμικής εποχής που έζησε ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους.
Τυχερή γιατί έζησε το λίχνο και το όργωμα της γης με τα ζώα και το ξύλινο άροτρο αλλά και την κατάκτηση της σελήνης και την τεχνολογική έκρηξη του σήμερα. Οι δύο κόσμοι συνύπαρξαν για μεγάλο χρονικό διάστημα και έγινε μία σταδιακή αφομοίωση τους.

Στην εκπομπή «Mini Καύσωνα» με την Αθηναϊδα Νέγκα και τον Μένιο Σακελλαρόπουλο μίλησε η Βικτόρια Χίσλοπ.

Η συγγραφέας του κορυφαίου μυθιστορήματος «Το νησί», το οποίο είχε γίνει σήριαλ που λατρεύτηκε από το κοινό στο MEGA, αναφέρθηκε στη πρόσφατη πολιτογράφησή της ως Ελληνίδα και στο πώς νιώθει γι’ αυτό.

«Τι ωραίο πράγμα, τι ωραίο δώρο για μένα. Για πολλά χρόνια νιώθω Ελληνίδα. Ήμουν Ελληνίδα στην καρδιά. Αλλά τώρα είμαι επίσημα Ελληνίδα. Είναι κάτι που ηθελά, αλλά δεν ήξερα πώς θα γίνει. Και ξαφνικά έγινε. Δεν είναι όνειρο, είναι πραγματικότητα» είπε χαρακτηριστικά.