Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Ψάχνοντας στα κανάλια χθες, έγκλειστος ων, έπεσα πάνω στην ταινία για τους δύο πανάξιους δικαστές Τερτσέτη και Πολυζωΐδη που αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης απέναντι στην εκτελεστική εξουσία και για την υποταγή τού δικαστή στη φωνή τής συνείδησής του. Ίσως ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης να υπερέβαλαν στην αναπαράσταση των γεγονότων, ίσως και όχι. Όμως, γιατί να υπερέβαλαν; Μήπως κάτι τέτοια δεν συμβαίνουν υπογείως στις «πολιτισμένες» ημέρες μας; Στάθηκα στο σημείο, όπου ο Πολυζωΐδης λέει επευθυνόμενος στον δικαστή Βούλγαρη, υπέρμαχο της θανατικής καταδίκης του Κολοκοτρώνη: «Εσύ δεν μετατέθηκες από τη Χαλκίδα στο Ναύπλιο; Για μια μετάθεση λοιπόν». Για μια μετάθεση. Όπως συμβαίνει και σήμερα [;].







