Εν όψει της νέας εκλογικής αναμέτρησης δεν θα ψηφίσω (πάλι) και δεν θα νομιμοποιήσω με την φήφο μου τη σφαγή μου από τους λύκους που φόρεσαν προβιά αμνού και ανέλαβαν να με προστατεύσουν, αποδεχόμενος συγχρόνως να καταβάλλω το τίμημα της ταμπέλλας που θα κρεμάσετε μερικοί από σας στον λαιμό μου ελαφρά τη καρδία. "Ατομίσταρος" που κρίνω χαλαρός εκ του ασφαλούς με χίλιους τόνους μαγκιά και ύφος τον... μαλάκα λαό που ψηφίζει", "γαμημένο νεκρό βάρος της ιστορίας", η πιο "ύπουλη αρρώστια του συστήματος", πιο "συστημικός κι' από το ίδιο το σύστημα" και άλλες εύηχες ταμπέλλες ων κου έστιν αριθμός.
Εντάξει λοιπόν, δεκτόν. Δεν θα μπω στη διαδικασία να αντικρούσω τους πιο πάνω χαρακτηρισμούς απευθυνόμενους εις μάτην σ' αυτούς που έχουν αυτιά για διακοσμητικό και μόνο λόγο. Είμαι ένα από όλα αυτά ή και όλα αυτά μαζί. Ικανοποιημένοι;











