Γράφει ο Απόστολος Σαραντίδης.

Σήμερα θα ασχοληθούμε πέρα από τα πλαίσια της γεωστρατηγικής και υψηλής στρατηγικής χωρίς να ξεφεύγουμε από αυτά, στη διερεύνηση ή καλύτερα ερμηνεία νεωτερικών συμπεριφορών ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, στην οποία από το 1974 και μετά μαζί με το θέμα που ως διαφορετικό από το πλαίσιο δεν είναι και τόσο σταθερό, το μοτίβο παραμένει το ίδιο. Και δεν είναι άλλο από την πολιτική του κατευνασμού χάριν της ειρήνης και ευημερίας δύο λαών που η ιστορία τούς «έλαχε» να ζούνε μαζί…γενοκτονώντας ο δεύτερος τον πρώτο.

Αν το μοτίβο αυτό εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα, είμαστε στον ορθό δρόμο. Όμως τίθεται στα χρόνια που ακολούθησαν άλλος ένας  προβληματισμός ως προς την έννοια του επιθέτου εθνικός. Διότι αν το εθνικό συμφέρον προσιδιάζει με φασίζουσα συμπεριφορά όπως έχει καλλιεργηθεί από μια Νέα Τάξη, τότε και η εξωτερική μας πολιτική θα πρέπει να υπαχθεί και να ακολουθήσει το διεθνιστικό μοντέλο το οποίο όμως είναι προερχόμενο από τον αριστερό πολιτικό χώρο. Με άλλα λόγια, αριστερά και δεξιά σε μια κυκλωτική σύσπαση δείχνουν να ταυτίζονται αποδομώντας το κοινοβουλευτικό μοντέλο του 19ου αιώνα στο οποίο στηρίζεται η εκτελεστική εξουσία, και ο διεθνισμός δεν είναι καθόλου μόνο αριστερή ιδεολογία αλλά Πίστη όλων των Δυτικών αποχρώσεων. Κάτι που εδώ και χρόνια ισχυριζόμαστε. Σε βάρος βέβαια της  νομοθετικής και δικαστικής αφού η ηγεσία του δικαστικού σώματος διορίζεται αλλά και οι βουλευτές προτείνονται και ελέγχονται από τον κομματικό αρχηγό. Στη σάρωση αυτή των δημοκρατικών κεκτημένων δεν εξαιρείται ούτε η ηγεσία του στρατεύματος αφού και αυτή διορίζεται, άρα ελέγχεται πολιτικά. Ενώ παλαιά ελέγχονταν από τον βασιλιά, ο οποίος στο κάτω-κάτω δεν είχε το άγχος του πολιτικού κόστους ως ισόβιος ο ίδιος και οι απόγονοί του, τώρα ο έλεγχος έχει περάσει στον εκάστοτε κομματικό πρωθυπουργό ο οποίος είναι βέβαιον ότι ελέγχεται από ξένα ανώνυμα κέντρα.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Όποτε ακούω τον Καλογεράκη να αναπτύσσει τις σκέψεις και τα όνειρά του θυμάμαι τον αείμνηστο φίλο μου Μάκη Παυλάτο, ο οποίος κάθε φορά που του πρότεινα να κάνουμε κάτι τολμηρό απαντούσε : "Και δεν το κάνουμε; Το μυαλό θα μας σταματήσει;"

Πράγματι. Το μυαλό του Καλογεράκη όχι μόνο δεν τον σταματάει αλλά τον οδηγεί συνεχώς σε νέα μονοπάτια, νέες επινοήσεις. Έτσι κι' αυτή τη φορά δεν εξεπλάγην όταν άρχισε να μου μιλά για κατασκευή αερόπλοιου, για δωρεάν εναέριες μετακινήσεις προς τις άγονες γραμμές του Αιγαίου, για ιπτάμενα οχήματα κενού αέρος και ιπτάμενα σπίτια πάνω απ' τα σύννεφα!

"Θα κάνω τα πειράματά μου το καλοκαίρι", κετέληξε, "και όταν διαπιστώσω πως η σκέψη αυτή μπορεί να υλοποιηθεί, θα σε φωνάξω να κάνεις ένα καινούργιο βίντεο!"

Ευχαριστούμε την ANEK LINES που μας ταξίδευσε και πάλι στην όμορφη Κρήτη με τις εκπλήξεις της.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

-εξωτερικό χρέος της χώρας € 450 δισ. και ο δανεισμός συνεχίζεται
-χρέος ΝΔ στις τράπεζες € 500 εκ.
-το Δημόσιο αγνοεί πόσα και ποια ακίνητα του ανήκουν. Έτσι εξηγείται, γιατί προχωράει ξανά σε πώληση καταπατημένων
-η Δικαιοσύνη βραδυπορεί και η δικαστική εξουσία συναλλάσσεται με την εκτελεστική
-η κτηματογράφηση δεν έχει ολοκληρωθεί μετά από 29 χρόνια
-η εφαρμογή τής αντικειμενικής αξίας ακινήτων σε όλη την επικράτεια δεν έχει ολοκληρωθεί μετά από 42 χρόνια
-φορολογική μεταρρύθμιση της πλάκας, για να απαλλαγούν οι φορατζήδες από τους ελέγχους αυτών που προκλητικά δηλώνουν εισόδημα € 5.000 και ξοδεύουν € 40.000 ή διαθέτουν περιουσία εκατοντάδων χιλιάδων και τυγχάνουν marketpass
-επιστολική ψήφος που καταργεί τη μυστικότητα της ψήφου και προοιωνίζεται νοθείες-αλλά πιο φοβερή μεταρρύθμιση ο γάμος των ομοφυλοφίλων.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Άσχημο κατήφορο, ανεξέλεγκτο, πήρε πια η ελεγχόμενη δημοσιογραφία του απόπατου των αλτυμέσων μαζικής εξαπάτησης και αποχαύνωσης. Και όταν ένας τραγουδιστής του επιπέδου και της ιστορίας του Γιώργου Νταλάρα στήνει αυτή την έρπουσα δημοσιογραφία στη βούλα του πέναλτυ, τότε λες : Μας έχεσες τελικώς ρε Νταλάρα και πολύ καλά έκανες! Άργησες όμως! Έπρεπε να μας έχεις χέσει νωρίτερα!

Γιατί ο μεγάλος αυτός τροβαδούρος δεν τα έβαλε στην ουσία με τα πιτσιρίκια της "δημοσιογραφίας" που τον πολιόρκησαν, του έχωσαν τα μικρόφωνα στα μούτρα και απαιτούσαν να σχολιάσει τις απαντήσεις του Αργυρού και του Ρέμου στην κριτική του, ενώ κανονικά θα έπρεπε να τον ρωτήσουν για τον Τσιτσάνη. Με τους αρχισυντάκτες τα έβαλε και όσους έστειλαν τα πιτσιρίκια να κάνουν τη βρώμικη δουλειά γιατί αυτή, δυστυχώς, πουλάει στα βοθροκάναλα, που είπε και ο πολλά βαρύς Πολλάκης.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Είναι απαράδεκτο να διακρίνουμε ομοφυλόφιλα [ομόφυλα που λένε οι μορφωμένοι] και ετεροφυλόφιλα [ετερόφυλα που λένε οι μορφωμένοι] ζευγάρια ως προς τον γάμο. Άνθρωποι είμαστε όλοι και δεν έχει σημασία, αν ο ένας διαθέτει μέζεα και ο άλλος αιδοίο, αφού όλοι έχουμε έναν κοινό παρονομαστή, τον πρωκτό.

Άρα, αφού νομιμοποιήσαμε το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλόφιλων, γιατί να μη νομιμοποιήσουμε και τον γάμο ομοφυλόφιλων. Ο όρος γάμος προέρχεται από το ρήμα γαμέω-ώ και σε όλες τις περιπτώσεις ένας τουλάχιστον γαμεί [γράφω τουλάχιστον, διότι επί ομοφυλοφίλων, μπορεί και οι δύο]. Ποίο το πρόβλημα; Να πάψουν πλέον αυτές οι απαράδεκτες αναχρονιστικές διακρίσεις.