Π Ρ Ω Τ Η  Δ Η Μ Ο Σ Ι Ε Υ Σ Η !

Και τώρα, φίλες και φίλοι, καλοί μου αναγνώστες, καθίστε αναπαυτικά μπροστά στην οθόνη του ηλεκτρονικού σας υπολογιστή και δείτε πώς ξεφουσκώνει μια φούσκα που, εκτός όλων των άλλων πομφόλυγων, μας ταλαιπωρεί κι' αυτή ως λαό εδώ και πέντε σχεδόν χρόνια. Καιρός ήταν. Αρκετά δίχασαν ο απατεώνας Σώρρας, ο ναρκέμπορος συνεργάτης του "καθηγητής" (τρομάρα του!) Μανώλης Λαμπράκης και τα λωβοτομημένα τσιράκια τους έναν απογοητευμένο, αμήχανο και γι' αυτό ευκολόπιστο λαό, και έστρεψαν τον έναν Έλληνα πολίτη εναντίον του άλλου. Ένωση Ελλήνων, λένε. Τον κακό τους τον καιρό!

Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Εμ. Λαμπράκης, βασικός χρηματοδότης του Σώρρα, συνελήφθη για παράνομη συνταγογράφηση οπιοειδών.

Του Ελευθέριου Ρήνου.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών, ο ιατρός Δρ. Εμμανουήλ Λαμπράκης συνελήφθη την Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2016, ενώ ταυτόχρονα του απαγγέλθηκαν βαρύτατες κατηγορίες για την διακίνηση τεράστιου αριθμού χαπιών Oxycodone (Οξυκωδόνη). Η ανακοίνωση της σύλληψης του ομογενούς Εμμ. Λαμπράκη πραγματοποιήθηκε με επίσημο δελτίο τύπου την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου, από τον Εισαγγελέα της Νότιας Περιφέρειας της Νέας Υόρκης Πριτ Μπαράρα, τον ειδικό πράκτορα της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ («DEA») Τζέιμς Χάντ, τον Αρχηγό του αστυνομικού σώματος της Νέας Υόρκης («NYPD») James P. O'Neil και την Προϊσταμένη του Τμήματος Οικονομικών Υπηρεσιών της Πολιτείας της Νέας Υόρκης Μαρία Βούλο. https://www.justice.gov/usao-sdny/pr/doctor-charged-manhattan-federal-court-illegal-distribution-millions-oxycodone-pills

Προβληματίστηκα πολύ μέχρι να πάρω την απόφαση να αναδημοσιεύσω την επιστολή του εθνικού μας μουσικοσυνθέτη, που μου κοινοποίησε σήμερα το πρωί ένας διαδικτυακός φίλος. Και προβληματίστηκα, όχι γιατί οι σκέψεις του Μίκη δεν είναι σωστές, όχι γιατί όσα καταγγέλει εις βάρος του πρώτη φορά "ροζέ" πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα δεν είναι πέρα ως πέρα αληθή, αλλά γιατί ο καταγγέλων, ο Μίκης στην προκειμένη περίπτωση, θα ήταν προτιμότερο να σιωπήσει και να απολογηθεί για τις δικές του πολιτικές επιλογές του παρελθόντος.

Δεν πάσχω από επιλεκτική ιστορική αμνησία, αγαπητέ Μίκη. Όλοι παροικούμε την Ιερουσαλήμ, άλλωστε, και γνωριζόμαστε. Δεν ξεχνώ, επί παραδείγματι, τις δικές σου ανακυβιστήσεις στην "επάρατη" Δεξιά και την συμπόρευσή σου μαζί της. Και αν, όπως πολύ σωστά λες, δεν δικαιούται ο Αλέξης να επιστρατεύει όλη την υποκριτική του δεινότητα και με περισσό θράσος να εκφωνεί πύρινους επικήδειους λόγους στον Κουβανό ηγέτη, άλλο τόσο κι' εσύ δεν δικαιούσαι να επικρίνεις τον πρόεδρο του δεκαπενταμελούς (δεν του αξίζει να τον αποκαλώ καν πρωθυπουργό) για λάθη που κι' εσύ έκανες στο παρελθόν και συνεχίζεις να κάνεις ακόμη και σήμερα.

Του Σωτηρίου Καλαμίτση.

Ο Μακαρθισμός επιστρέφει διρμύτερος γράφουν πολλοί αρθρογράφοι στις ΗΠΑ. Οι παλαιοί έχουμε ζήσει την εποχή που ο Γερουσιαστής Μακάρθυ είχε εξαπολύσει την αντικομμουνιστική υστερία* τη δεκαετία του ΄50. Οι νεότεροι κάτι σχετικό θα έχουν διαβάσει. Η πλειονότητα των αριστερόφρονων αστέρων του Χόλυγουντ, αλλά και οι αντίπαλοι των συντηρητικών πολιτικών, βρίσκονταν τότε στο στόχαστρο του Μακάρθυ. Διότι έπρεπε να προστατευθεί η μεγάλη δημοκρατική υπερατλαντική δύναμη από το μίασμα του κομμουνισμού που απειλούσε τις ατομικές ελευθερίες και το American way of life.    
    
Έχουν περάσει πάνω από 25 χρόνια από τη διάλυση της ΕΣΣΔ και την εγκαθίδρυση του καπιταλισμού και στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Οι κυβερνήσεις τους εκλέγονται από τον λαό μέσω «ελεύθερων εκλογικών διαδικασιών», όπως στον «δυτικό πολιτισμένο» κόσμο. Όπως και στις ΗΠΑ. Αν έτσι έχουν τα πράγματα,  τί είναι αυτό πού ανησυχεί τις ΗΠΑ και προκαλεί τη φρενίτιδα των δημοσιευμάτων και εκπομπών που επιμένουν ότι η Ρωσσία επεμβαίνει στα εσωτερικά των ΗΠΑ, σε σημείο, μάλιστα, που να λέγεται ότι εκείνη  στην ουσία εξέλεξε ως Πρόεδρο τον Τραμπ;

Γράφει, έτομος να πάρει τα βουνά, ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Θυμάμαι τον πατέρα μου, αλλά και τους καθηγητές μου, οι οποίοι με συμβούλευαν (καθώς ήμουν, ανέκαθεν, νομοταγής μεν, ατίθασος δε) να συγκρατώ ακόμη και την δίκαιη οργή μου για όσα απαράδεκτα κάποιοι, παρασκηνιακώς ή ευθέως, θα μου επεφύλασσαν στο μέλλον. Ε, λοιπόν, αν και είχα αυτές τις συμβουλές στις αποσκευές μου, δεν ήταν λίγες οι φορές που δεν κατάφερα να συγκρατηθώ και εξερράγην. Αυτό δε που μου συμβαίνει τώρα είναι μια περίπτωση απέναντι στην οποία, ούτε ο πατέρας μου ούτε οι καθηγητές μου θα μπορούσαν να τηρήσουν τη στάση ζωής που με δίδαξαν. Και εξηγούμαι.

Προ τεσσάρων περίπου μηνών το Υπουργείο Οικονομικών με ενημέρωσε ότι έχω λαμβάνειν ένα πιστωτικό υπόλοιπο της τάξεως των 2.500 περ. ευρώ από διαφορές που είχαν προκύψει από τα τρία τελευταία έτη! Καταλαβαίνετε πώς μπορεί να νοιώσει ένας χαμηλοσυνταξιούχος στο άκουσμα αυτής της είδησης; Είμαι και σε κρίσιμη ηλικία και λίγο έλειψε να πάθω εγκεφαλικό από τη χαρά μου! Πήγα λοιπόν με το χαρτί ανά χείρας στη ΔΟΥ Ηλιούπολης και περίμενα όλο χαρά να εισπράξω την πίστωση. Αμ δε! Η υπάλληλος, μια ξινή γεροντοκόρη, μου είπε ότι δεν μπορώ να εισπράξω αυτό το ποσό γιατί εμφανίζομαι χρεωμένος στην... Ε΄ ΔΟΥ Θεσ/νίκης με το ποσό των 1.300 περ. ευρώ! Δεύτερο εγκεφαλικό προ των θυρών, στο άκουσμα δυσάρεστης είδησης αυτή τη φορά.

Του Ιάκωβου Ιωάννου.

Ο Αλέξης αποτελεί την καλύτερη δυνατή λύση της Τρόικας, όσον αφορά την ψήφιση των μέτρων του τρίτου μνημονίου, ενώ ο Κυριάκος για την εφαρμογή τους – η ουτοπία της Δημοκρατίας και της ελεύθερης αγοράς.

Είναι φανερό πως ο Αλέξης αποτελεί την καλύτερη δυνατή επιλογή, όσον αφορά την υιοθέτηση και την ψήφιση των μέτρων του τρίτου μνημονίου – ενώ είναι η χειρότερη, σε σχέση με την εφαρμογή τους στην πράξη. Από την άλλη πλευρά, το ίδιο φανερό είναι πως ο Κυριάκος αποτελεί τη χειρότερη δυνατή επιλογή για την ψήφιση των μέτρων – ενώ την καλύτερη για την εφαρμογή τους.

Τα συμπεράσματα μου αυτά βασίζονται στο χαρακτήρα, στις πεποιθήσεις, στα κόμματα που εκπροσωπούν και στα δείγματα γραφής των δύο νεαρών ηγετών – εκ των οποίων ο ένας είναι ακόμη υποψήφιος για την αρχηγία του δικού του, έχοντας αντιμέτωπο το στρατόπεδο του ιδρυτή του κόμματος, το οποίο δεν συμπαθεί την πολιτική του καταγωγή.