Παρασκευή μεσάνυχτα στην Παθολογική κλινική του Σκυλίτσειου. Δωμάτιο 5.
Η μυρουδιά του ζεστού αέρα, των φαρμάκων, της αρρώστιας και της δυστυχίας ανακατεύονται με την εγκατάλειψη του κτιρίου, την αγωνία του εφημερεύοντος ιατρού και των ελάχιστων νοσηλευτών και φτιάχνουν μια εικόνα τραγική.
Τα κρεβάτια όλα γεμάτα. Οι περισσότεροι ασθενείς είναι γέροντες. Κορμιά που έχουν περάσει μέσα από τις ταλαιπωρίες της ζωής κατέληξαν άλλα άρρωστα και άλλα να ζουν τις τελευταίες τους στιγμές, μέσα σε ένα χώρο που θυμίζει παρακμιακό ξενοδοχείο 5ης κατηγορίας.
Ξαπλώσαμε την ετοιμοθάνατη γιαγιά στο μεσαίο κρεβάτι. Ο νοσοκόμος έφυγε να φέρει ένα σεντόνι.






