Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Πότε μπορούμε να πούμε ότι ένας άνθρωπος, ένας πολιτικός ή μια επιχείρηση είναι απατεώνας και κλέβει ασυστόλως χωρίς να κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε στο εδώλιο του κατηγορουμένου για συκοφαντική δυσφήμιση; Μετά βεβαιότητος μπορούμε να προβούμε ασφαλώς σε τέτοιους χαρακτηρισμούς όταν μιλάμε για εργολάβους που ανέλαβαν εν μια νυκτί την εκμετάλλευση των εθνικών δρόμων της χώρας με χαριστική σύμβαση παραχώρησης που υπέγραψε ο επίορκος υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων Γιώργος Σουφλιάς και ενέκριναν οι υπόλοιποι επίορκοι βολευτές της παρέας του. Άντε τώρα να πεις ότι την παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας δεν την έκανε αφιλοκερδώς ο Υπουργός χωρίς να κινδυνεύσεις να σε σύρει στα δικαστήρια για συκοφαντική δυσφήμιση. Γι' αυτές τις εξυπηρετήσεις άλλωστε δεν εκδίδονται τιμολόγια παροχής υπηρεσιών!

Χρησιμοποιώντας τα τελευταία χρόνια αποκλειστικώς τους παραδρόμους έχω αποτοξινωθεί από τη θέα του Μπομπολιστάν και έχω ηρεμήσει από το ξεβράκωμα που υφίστανται οι κάτοχοι αυτοκινούμενων τροχόσπιτων μπροστά στους σταθμούς των διοδίων. Εξαίρεση κάνω συνήθως στην Αττική Οδό επειδή το αίτημά μου για ένταξη των αυτοκινούμενων τροχόσπιτων στην κατηγορία 4 των Ι.Χ. αυτοκινήτων έγινε δεκτό και δεν τιμωρούνται πλέον με υπέρογκο τέλος διέλευσης επειδή έχουν ύψος πάνω από 2,2 μέτρα!

Την 25η Νοεμβρίου είχα δημοσιεύσει καταγγελτική επιστολή του κ. Γ.Β.Σ. η οποία αναφερόταν στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ίδιος και πρόσωπο του στενού του συγγενικού περιβάλλοντος, που πάσχει από αυτισμό, λόγω της αχαρακτήριστης συμπεριφοράς των αρμοδίων του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας και τους παράπλευρους μηχανισμούς του με την ανοχή και ένοχη σιωπή των οργάνων της Πολιτείας και της Δικαιοσύνης! https://www.ribandsea.com/waves/4241-ta-atoma-me-aftismo-prepei-na-egkleistoyn-se-psyxiatreia-apofainetai-to-ke-p-a-me-tin-enoxi-siopi-tis-politeias-kai-tis-dikaiosynis.html

Σήμερα ο κ. Γ.Β.Σ. επανήλθε, μου γνωστοποίησε ανοικτή επιστολή που απευθύνει προς τον Υπουργό Υγείας και Ιατρό κ. Β. Κικίλια, το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, τον Συνήγορο του Πολίτη, την Εθνική Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών, την ΕΣΑμεΑ, τη Γενική Γραμματεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και κάθε αρμόδιο. Την δημοσιεύω αυτούσια μαζί με τα συνοδευτικά έγγραφα σε μορφή φωτογραφίας.

Ιωσήφ Παπαδόπουλος 

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, ο εντυπωσιακός παλμός του θεσμοποιημένου Αναπηρικού Κινήματος και άλλα τινά.

Αγαπητέ κ. Παπαδόπουλε,

μέρα που είναι, πεθύμησα να σας μεταφέρω τη δική μου άποψη για την ιδιότυπη ενασχόληση μου με τα κοινά και το λόγο που κάνω μακροβούτια στο βαθύ λάκκο και ψαρεύω στα θολά νερά της αναπηρίας.

Η ΑΝΕΚ LINES και το Διεθνές Ινστιτούτο για την Κυβερνοασφάλεια (CSI INSTITUTE), με αίσθημα ευθύνης,  συνδιοργάνωσαν με εξαιρετική επιτυχία, την Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου, στο Σύγχρονο Συνεδριακό Κέντρο  της ΑΝΕΚ στα Χανιά, την 2η Διαδραστική Ημερίδα με θέμα την “Ασφαλή Πλοήγηση στο Διαδίκτυο”.

Την ημερίδα που απευθυνόταν σε μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης παρακολούθησαν με ζωηρό ενδιαφέρον εκατοντάδες μαθητές και μαθήτριες των Νομών Χανίων και Ρεθύμνου. Επίσης, το παρόν έδωσαν εκπρόσωποι της Εκκλησίας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Σωμάτων Ασφαλείας κλπ.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Δεν εντυπωσιάζομαι πλέον από την έλλειψη συστολής που διακρίνει τον Αλαίκσοις. Εξακολουθεί να εκφωνεί λόγους στα αγγλικά, ενώ είναι σκράπας και λέει διαρκώς βλακείες. Δεν εννοεί να καταλάβει ότι αν δεν κατέχεις κάτι, δεν πρέπει να το χρησιμοποιείς, διότι εκτίθεσαι. Είναι ζήτημα στοιχειώδους συστολής και ταπεινοφροσύνης, τουτέστιν ήθους. Έτσι, λοιπόν, τον άκουσα πάλι να καταφέρεται κατά του Σαμαρά, ο οποίος επιμένει, ορθώς, να κάνει λόγο  για λαθρομεταναστευτικό πρόβλημα και λαθρεποικισμό. Έτσι, μου θύμισε την ουρανομήκη παπάρα που εκστόμισε «έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;». Τότε γιατί διαθέτουμε πολεμικό ναυτικό και στρατιωτικές δυνάμεις στα νησιά ρε φιλάρα; Για να προστατεύσουμε τί;

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Απομονωμένος στην περιοχή της κεντρικής Κέρκυρας, σε μια ξύλινη μονοκατοικία περιστοιχισμένη από δένδρα και οκτώ ποιμενικούς, ζει με τη γυναίκα του και τον μικρό γιο τους ο Χρήστος Ηλιάδης. Ερασιτέχνης (εραστής της τέχνης) εκπαιδευτής δύστροπων σκύλων δηλώνει ο ίδιος, αλλά το μόνο που βλέπει κανείς ανοίγοντας την ξύλινη εξωτερική πόρτα στο "μικρό σπίτι στο Λιβάδι" είναι οκτώ μεγαλόσωμους ποιμενικούς οι οποίοι υπακούουν τυφλά στις εντολές του αφεντικού τους.