Γράφει ο Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος.
Σε 3,5 δισεκατομμύρια ανέρχεται, για αρχή, η δημιουργία του διαβόητου αντιεροπορικού συστήματος/θόλου "Η Ασπίδα του Αχιλλέα", που θα υλοποιηθεί έχοντας ως βάση του ισραηλινή τεχνογνωσία και ισραηλινά όπλα. Έως και 6,5 δισεκατομμύρια θα στοιχίσει το πρόγραμμα αυτό σε βάθος χρόνου. Τραγική ειρωνία, καθώς δαπανώνται αστρονομικά ποσά για αμφίβολης αποτελεσματικότητος συστήματα, την ώρα που για την κοινωνία «δεν υπάρχουν λεφτά».
Στις 31 Αυγούστου 2026, στο Τελ Αβίβ, η ελλαδική κυβέρνηση διέπραξε μία ακόμη συνειδητή επιλογή βαθύτερης στρατηγικής εξαρτήσεως της χώρας μας από το κράτος-δολοφόνο Ισραήλ. Πρόκειται για την υπογραφή της συμφωνίας για την πολυδιαφημισμένη «Ασπίδα του Αχιλλέα», το πολυεπίπεδο εκείνο σύστημα αεραμύνης, αντιβαλλιστικής και anti-drone προστασίας, βασισμένο σε συστήματα David’s Sling και SPYDER της Rafael και BARAK MX της Israel Aerospace Industries (IAI).
Η ισραηλινή κυβέρνηση του διεθνώς επικηρυγμένου ως εγκληματία πολέμου Νετανιάχου, έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει. Χαρακτηρίζει τη συμφωνία ως τη μεγαλύτερη εξαγωγική αμυντική συμφωνία στην ιστορία των σχέσεων Ισραήλ–Ελλάδας και μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του Ισραήλ.
Ο παρακολουθήσας του παρακολουθήσαντος γινόταν μέσα στην ΕΥΠ. Πέντε εν ενεργεία στελέχη της ΕΥΠ βρίσκονταν στη στόχευση της συμμορίας του Predator, και φυσικά όχι μόνο αυτά... Η μηνυτήρια αναφορά του Γιάννη Παπαδόπουλου, εν ενεργεία στελέχους της υπηρεσίας στο κλιμάκιο της Πάτρας, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και συντελεί στο να αναδυθούν νέες αποκαλύψεις αναφορικά με το διαβόητο κατασκοπευτικό λογισμικό και τους αφανείς ιθύνοντες που το χρησιμοποιούσαν... Ασφαλώς και δεν πρόκειται για τη μοναδική περίπτωση υπαλλήλου της ΕΥΠ που παγιδεύτηκε όσο ασκούσε τα υπηρεσιακά του καθήκοντα. Η υπόθεση όμως έχει πολύ σοβαρότερες προεκτάσεις απ΄ όσο θα μπορούσε κανείς να φανταστεί, αφού μέσα από την διερεύνησή της, αναδύονται υπόγειες διαδρομές μυστικών υπηρεσιών και πρακτόρων ή "συνεργατών" του Ισραήλ, που εξυπηρετούσαν σε απόλυτο βαθμό τα συμφέροντά του, τόσο οικονομικά όσο και γεωπολιτικά...
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Αύξησε τον αριθμό τών μετακλητών υπαλλήλων κατά >50%, ενώ πριν από το 2019 έλεγε: «Ναι, πρέπει να μειωθούν οι αριθμοί των μετακλητών, αλλά πρέπει να γίνει και κάτι ακόμα. Πρέπει να μην αμείβονται οι μετακλητοί υπάλληλοι με τα σημερινά μισθολογικά κλιμάκια. Γιατί ξέρετε τι συμβαίνει; Δεν γίνεται ένας μετακλητός να παίρνει τα ίδια χρήματα με έναν Δημόσιο υπάλληλο που δουλεύει 20 χρόνια. Όταν πήγα στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης το μεγαλύτερο κομμάτι της δουλειάς το έκανα με άξιους Δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι δεν έπαιρναν καμία πρόσθετη αμοιβή, αλλά οι οποίοι έβγαλαν τη χώρα και θέλω να το πω αυτό, ασπροπρόσωπη στις διαπραγματεύσεις που κάναμε με την τρόικα…..΄Ετσι κι αλλιώς η εξουσία είναι για τους ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αυτοσκοπός και κίνητρο για μονιμοποιήσεις. Και πολλούς, πάρα πολλούς μετακλητούς υπαλλήλους, οι οποίοι πληρώνονται από το υστέρημα των Ελλήνων φορολογουμένων».
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Οι πωλητικοί μας ξεπουλάνε τα πάντα. Αδιαφορούν για τα πάντα. Γίνονται πάμπλουτοι μετά την εκλογή τους, ένας Θεός ξέρει πώς, στο Κυνοβούλιο. Κι’ εμείς ανησυχούμε, ότι θα πουλήσουν και την πατρίδα. Δεν το’ χουν σε τίποτε να το κάνουν κι’ αυτό.
Ο ανεγκέφαλος ταξιτζής τράκαρε θανάσιμα έναν μοτοσυκλετιστή, αφού παραβίασε βασικές διατάξεις του Κ.Ο.Κ. Οι συγγενείς τού μοτοσυκλετιστή αποφάσισαν να δωρίσουν τα όργανά του, μόλις πληροφορήθηκαν, ότι ο 39 ετών τραυματίας είναι εγκεφαλικά νεκρός. Έδειξαν την ανθρωπιά τους, η οποία σπανίζει στις μέρες μας.
Ανάπηρος τουρίστας επισκέφθηκε τον Παρθενώνα μεταφερόμενος στα χέρια άλλων τουριστών. Καθότι ο ανελκυστήρας δεν λειτουργούσε, ώστε να ανέλθει με το αμαξίδιό του. Όπως δεν λειτουργεί σχεδόν τίποτε σ’ αυτόν τον τόπο.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Έχω πάψει πλέον να λέω «πρώτα ο Θεός και θα κάνω τούτο ή το άλλο». Λέω «πρώτα η θεά Τύχη». Λατρεύω αυτή τη θεότητα των αρχαίων ημών προγόνων. Διότι δεν ξέρω ποιός τρόμπας θα βρεθεί μπροστά μου από τη στιγμή που θα φύγω από το σπίτι μου το πρωί μέχρι που θα επιστρέψω το βράδυ. Αυτός που θα οδηγεί μιλώντας στο κινητό του και θα με τρακάρει, με αποτέλεσμα ν’ αργήσω να φθάσω στην ώρα μου στο δικαστήριο; Αυτός που θα ρίξει τη ροχάλα του στο πεζοδρόμιο, πάνω στην οποία θα γλιστρήσω; Θα είμαι τυχερός, αν δεν συναντήσω τέτοια κνώδαλα.
Τα ΜΜΕ που με ενημερώνουν για την άφιξη της Μαντόνα υπό άκρα μυστικότητα και με ιδιωτικό τζετ παρακαλώ; Αυτόν που με ενημερώνει, για τον πόνο του τάδε ηθοποιού ή τραγουδιστή που έχασε τη μητέρα του; Ή τις συγκινητικές στιγμές της Δανάης Μπάρκα με τον σύζυγό της. Τα ΜΜΕ που μου δείχνουν φωτογραφίες τού πορδυπουργού Κούλη λουόμενου εν διακοπαίς, ενώ καίγεται όλη η Ελλάδα; Αλλά με ενημερώνουν και για το ατύχημά του με το ποδήλατο; Μόνον δύο πορδυπουργοί κατάφεραν να μπερδευτούν με το ποδήλατό τους. Ο σύζυγος της Μαρέβας και ο ΓΑΠ.
Γράφει ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος.
Eλλάς-Ελλάς-Αντώνης Σαμαράς φώναζαν οι οπαδοί του επίδοξου "εθνοσωτήρα". Επειδή πολλοί ξεχνούν ή σκόπιμα λησμονούν, θα θέλαμε να τους "φρεσκάρουμε" λίγο τη μνήμη, τονίζοντας ότι ο Σαμαράς δεν είναι διόλου καλύτερος από τον Κούλη, τον Σημίτη, τον Καραμανλή και όλο αυτό το παλαιοκομματικό συνάφι της ξενοκρατίας και της διαφθοράς. Ο Σαμαράς της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ είναι εκείνος που αναγνώρισε το 1990 ως Υπουργός Εξωτερικών του Κ. Μητσοτάκη το Ισραήλ, προκαλώντας τον αραβικό κόσμο και προωθώντας τα φιλοσιωνιστικά αιτήματα. Ο Σαμαράς είναι αυτός που συνέστησε την "Πολιτική Άνοιξη" διαφωνώντας, υποτίθεται, με συγκεκριμένους χειρισμούς του Κ. Μητσοτάκη στην εξωτερική πολιτική, για να επιστρέψει τελικά και πάλι στη ΝΔ ύστερα από κάποια χρόνια... Οι κυβιστήσεις του και οι μετατοπίσεις του πολλές, ίδιο των χαμελαιοντικών μεταλλάξεων...
Είναι ο ΥΠΕΞ που άνοιξε το 1990 τα σύνορα της χώρας, εισρέοντας στρατιές από αλλαδαπά αποβράσματα και παραβατικά στοιχεία από κάθε γωνιά της οικουμένης...
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Αφού άκουσα τις ειδήσεις με κυρίαρχη ενημέρωση για τροχαία δυστυχήματα, καύσωνα που στραγγίζει λίμνες, πυρκαγιές που καταπίνουν δάση ή κατατρώγουν περιουσίες και φυγή τών αστών για τα νησιά ενόψει θερινών διακοπών, πήγα και αγόρασα κατά τα κυριακάτικα ειωθότα ωραία βιβλία, κυρίως μυθιστορήματα, μαζί με τα οποία μου έδωσε ο περιπτεράς και εφημερίδες. Τις ξεφύλισσα και στάθηκα σε ένα άρθρο της κ. Μπενέα [εφημερίς ΕΣΤΙΑ].
Από το 2012 έχει σχηματιστεί δικογραφία για 183 εμπλεκόμενους σε ποδοσφαιρικές στοιχηματικές κομπίνες με βάση τον ογκώδη φάκελο της Αρχής Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος [επίσημη ονομασία: «ΑΡΧΗ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΣΟΔΩΝ ΑΠΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΈΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ»]. Τη χρεώθηκαν 3 ανακρίτριες, οι οποίες είτε συνταξιοδοτήθηκαν είτε απεχώρησαν μετά την ανάθεση ουδόλως ασχοληθείσες με αυτήν.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Ο Λουκάς γεννήθηκε στη Δραπετσώνα το 1952. Ο πατέρας του λιμενεργάτης στον Πειραιά και η μητέρα του οικοκυρά. Η κατοικία τους ένα χαμόσπιτο με μισοσπασμένα κεραμίδια. Δύο δωμάτια, λουτρό και κουζίνα. Μόλις τελείωσε την 4η Δημοτικού άρχισε να δουλεύει στα μανάβικα της γειτονιάς, για να βοηθήσει τα οικονομικά τής οικογένειας. Δεν ξαναπήγε σχολείο. Είχε τρία αδέλφια μικρότερα. Τον Σπύρο, τη Λένια και τη Μαίρη. Στα 21 του κατετάγη, για να υπηρετήσει την πατρίδα. Βασική εκπαίδευση στην Κόρινθο και ακολούθως μετάθεση στον Έβρο, από όπου απολύθηκε έχοντας συμπληρώσει δύο χρόνων θητεία.
Επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και συνέχισε να δουλεύει. Αυτή τη φορά σε μία βιοτεχνία οικοδομικών υλικών στην Κοκκινιά. Γνώρισε την Αρετούλα, παντρεύτηκαν και απέκτησαν τρία παιδιά. Ζούσαν στο Πέραμα σε νοίκι.
Δεν άφησε κανένα παιδί του να δουλέψει. Και τα τρία παιδιά έβγαλαν το Γυμνάσιο και πέτυχαν στο Πανεπιστήμιο. Αποφοίτησαν αριστούχοι και άρχισαν να ασκούν το δικό τους επάγγελμα. Η Γιάννα αρχιτέκτων, ο Αντώνης δικηγόρος και ο Μανώλης γιατρός.
Από το κρύο του χειμώνα στην αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού και ξανά από την αφόρητη ζέστη στο κρύο. Εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια, δύο θαλάσσιοι λέοντες παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μία μικρή τσιμεντένια δεξαμενή στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, καταδικασμένοι να κολυμπούν μονότονα κάνοντας περίπου 240 κύκλους την ώρα, κοιτάζοντας εναγωνίως προς το σημείο που τους δίνεται η τροφή, χωρίς καμία δυνατότητα να εκδηλώσουν τις φυσικές τους συμπεριφορές.
Αν αυτό δεν αποτελεί κακοποίηση ζώων, τότε τι ακριβώς θεωρούμε σήμερα κακοποίηση;
Όλες οι συζητήσεις περί ευζωίας των ζώων, οι νομοθεσίες, οι εξαγγελίες και οι δημόσιες τοποθετήσεις χάνουν κάθε αξιοπιστία όταν επιτρέπεται να συνεχίζεται μία τόσο προφανής μορφή βασανισμού, μπροστά στα μάτια χιλιάδων επισκεπτών, μαθητών και παιδιών.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Έχω ξαναγράψει για τα βιβλία τού μη νομικού Ιωάννη Καραμολέγκου, ο οποίος αναλύει το Σύνταγμά μας καλλίτερα από πλείστους όσους συνταγματολόγους και προτείνει διατάξεις που μπορούν να αναδείξουν τη λαϊκή κυριαρχία και την κατατρόπωση των λυμεώνων τού μόχθου του λαού. Τούτη τη φορά θα αναφερθώ στο νέο βιβλίο του που φέρει τον τίτλο «ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΚΡΥΦΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ» και υπότιτλο «Οι θεσμικές παθογένειες που εγκλωβίζουν την Ελλάδα σε πορεία καταστροφής και ο δρόμος προς την Αναγέννηση».
Αντιγράφω το οπισθόφυλλο:
«Όταν μία σύμπτωση επαναλαμβάνεται, παύει να είναι σύμπτωση. Όταν, μάλιστα, 216 θεσμικές παθογένειες λειτουργούν προς την ίδια κατεύθυνση, συνδέονται μεταξύ τους, αλληλοτροφοδοτούνται και προστατεύουν η μία την άλλη, η παρακμή παύει να μοιάζει με λάθος και αρχίζει να εμφανίζει τα χαρακτηριστικά οργανωμένου σχεδίου.