Rib and Sea

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Εξ αφορμής [επ’ αφορμή που λένε οι μορφωμένοι] του θανάτου τού τραγουδιστή Μαζωνάκη, οι λεπτομέρειες για τον οποίο κατακλύζουν εδώ και μέρες τα δελτία ειδήσεων παντός ΜΜΕ και όλα τα ιστολόγια, αναδύθηκε για μία ακόμη φορά σε όλο το μεγαλείο της η ανυπαρξία κράτους. Ιατρείο λειτουργούσε ως κλινική υπό την ηγεσία ιατρού ανειδίκευτης, η οποία διαφήμιζε την ειδικότητά της σε θεραπεία ολιστική, ομοιοπαθητική, οζονοθεραπεία κ.λπ.

Και όχι μόνον αυτό.  Αναδύθηκε και το κολλητιλίκι τής εν λόγου ιατρού ονόματι Γάκα με το πωλητικό κατεστημένο. Γάτα η κ. Γάκα.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Αύξησε τον αριθμό τών μετακλητών υπαλλήλων κατά >50%, ενώ πριν από το 2019 έλεγε: «Ναι, πρέπει να μειωθούν οι αριθμοί των μετακλητών, αλλά πρέπει να γίνει και κάτι ακόμα. Πρέπει να μην αμείβονται οι μετακλητοί υπάλληλοι με τα σημερινά μισθολογικά κλιμάκια. Γιατί ξέρετε τι συμβαίνει; Δεν γίνεται ένας μετακλητός να παίρνει τα ίδια χρήματα με έναν Δημόσιο υπάλληλο που δουλεύει 20 χρόνια. Όταν πήγα στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης το μεγαλύτερο κομμάτι της δουλειάς το έκανα με άξιους Δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι δεν έπαιρναν καμία πρόσθετη αμοιβή, αλλά οι οποίοι έβγαλαν τη χώρα και θέλω να το πω αυτό, ασπροπρόσωπη στις διαπραγματεύσεις που κάναμε με την τρόικα…..΄Ετσι κι αλλιώς η εξουσία είναι για τους ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αυτοσκοπός και κίνητρο για μονιμοποιήσεις. Και πολλούς, πάρα πολλούς μετακλητούς υπαλλήλους, οι οποίοι πληρώνονται από το υστέρημα των Ελλήνων φορολογουμένων».

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Οι πωλητικοί μας ξεπουλάνε τα πάντα. Αδιαφορούν για τα πάντα. Γίνονται πάμπλουτοι μετά την εκλογή τους, ένας Θεός ξέρει πώς, στο Κυνοβούλιο. Κι’ εμείς ανησυχούμε, ότι θα πουλήσουν και την πατρίδα. Δεν το’ χουν σε τίποτε να το κάνουν κι’ αυτό.

Ο ανεγκέφαλος ταξιτζής τράκαρε θανάσιμα έναν μοτοσυκλετιστή, αφού παραβίασε βασικές διατάξεις του Κ.Ο.Κ. Οι συγγενείς τού μοτοσυκλετιστή αποφάσισαν να δωρίσουν τα όργανά του, μόλις πληροφορήθηκαν, ότι ο 39 ετών τραυματίας είναι εγκεφαλικά νεκρός. Έδειξαν την ανθρωπιά τους, η οποία σπανίζει στις μέρες μας. 

Ανάπηρος τουρίστας επισκέφθηκε τον Παρθενώνα μεταφερόμενος στα χέρια άλλων τουριστών. Καθότι ο ανελκυστήρας δεν λειτουργούσε, ώστε να ανέλθει με το αμαξίδιό του. Όπως δεν λειτουργεί σχεδόν τίποτε σ’ αυτόν τον τόπο.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Έχω πάψει πλέον να λέω «πρώτα ο Θεός και θα κάνω τούτο ή το άλλο». Λέω «πρώτα η θεά Τύχη». Λατρεύω αυτή τη θεότητα των αρχαίων ημών προγόνων. Διότι δεν ξέρω ποιός τρόμπας  θα βρεθεί μπροστά μου από τη στιγμή που θα φύγω από το σπίτι μου το πρωί μέχρι που θα  επιστρέψω το βράδυ. Αυτός που θα οδηγεί μιλώντας στο κινητό του και θα με τρακάρει, με αποτέλεσμα ν’ αργήσω να φθάσω στην ώρα μου στο δικαστήριο; Αυτός που θα ρίξει τη ροχάλα του στο πεζοδρόμιο, πάνω στην οποία θα γλιστρήσω;  Θα είμαι τυχερός, αν δεν συναντήσω τέτοια κνώδαλα. 

Τα ΜΜΕ που με ενημερώνουν για την άφιξη της Μαντόνα υπό άκρα μυστικότητα και με ιδιωτικό τζετ παρακαλώ; Αυτόν που με ενημερώνει, για τον πόνο του τάδε ηθοποιού ή τραγουδιστή που έχασε τη μητέρα του; Ή τις συγκινητικές στιγμές της Δανάης Μπάρκα με τον σύζυγό της. Τα ΜΜΕ που μου δείχνουν φωτογραφίες τού πορδυπουργού Κούλη λουόμενου εν διακοπαίς, ενώ καίγεται  όλη η Ελλάδα; Αλλά με ενημερώνουν και για το ατύχημά του με το ποδήλατο; Μόνον δύο πορδυπουργοί κατάφεραν να μπερδευτούν με το ποδήλατό τους. Ο σύζυγος της Μαρέβας και ο ΓΑΠ.