Rib and Sea
Μακά[β]ριοι οι Λαζαρίδηδες.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Ο υπουργός Λαζαρίδης είχε μία πωλητική πορεία που άρχισε με διορισμό σε θέση που απαιτούσε προσόντα, τα οποία δεν είχε. Αυτό δεν τον εμπόδισε να ανέλθει σε υψηλά αξιώματα. Άλλωστε, το Σύνταγμα δεν απαιτεί να είναι ο βουλευτής ή υπουργός εγγράμματος. Μπορεί να μην έχει φοιτήσει ούτε στην 1η Δημοτικού, αρκεί να έχει ηλικία 25 ετών και να έχει ελληνική υπηκοότητα, για να θέσει υποψηφιότητα. Και μόλις αποκαλύφθηκε, ότι στερείται προσόντων πέρα του απολυτηρίου Λυκείου, δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη, έστω και με λόγια. Χωρίς παραίτηση από το αξίωμα.
Διαβάζω το βιογραφικό του:
Ελένη Στάικου.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Προχθές το βράδυ δεν υπήρχε κάτι ενδιαφέρον στην τηλεόραση. Ως συνήθως. Τηλεοπτικές σειρές [σίριαλ που λένε οι μορφωμένοι] της πλάκας που γεμίζουν τον χρόνο μας χωρίς λόγο, αλλά και τηλεοπτικά παιχνίδια ακόμη μεγαλύτερης πλάκας.
Κάνοντας, λοιπόν, αναζήτηση [zapping που λένε οι μορφωμένοι] έπεσα πάνω στο κανάλι της Βουλής που ιστορούσε με λεπτομέρειες την έξοδο του Μεσολογγίου. Σχεδόν τίποτε από όλα όσα είδα δεν διδάσκεται στα σχολεία μας.
Εκεί, όμως, που κοκκάλωσα ήταν, όταν άκουσα πως μία εκ των γυναικών που βγήκαν από την πόλη και έπεσαν στα χέρια των Οθωμανών, πήρε ένα κουτάλι και έβγαλε το δεξί μάτι της, ώστε να πάψει να είναι θελκτική και να προκαλεί τις ορέξεις των πεπολιτισμένων εισβολέων.
Το όνομά της «Ελένη Στάικου».
Πολιτικάντζαροι.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Απεχθανόμενος, εξ από ανέκαθεν που λένε οι μορφωμένοι, την οπωσδήποτε προσβολή πνευματικής ιδιοκτησίας, άλλως λογοκλοπή, οφείλω να σημειώσω ότι ο τίτλος του αρθριδίου τούτου αποτελεί έμπνευση του Αντώνη Κανάκη από την εκπομπή του «Ράδιο Αρβύλα». Είναι τόσο ευρηματικός και απολύτως εύστοχος ο χαρακτηρισμός, ώστε δεν άντεξα να μην τον χρησιμοποιήσω.
Και τώρα εις τα τετριμμένα: χθες σημειώθηκε το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών: δεν είδε το φως της δημοσιότητας κάποιο σκάνδαλο με δράστες τους πωλητικούς εν συνεχεία του διαχρονικού και πολλαπλού ΟΠΕΚΕΠΕ*, των υποκλοπών, της Novartis, της Siemens-OTE, του Χρηματιστηρίου, της μάσας των Ολυμπιακών Αγώνων, του πόθεν αίσχος κ.λπ. ων ουκ έστιν αριθμός.
Το [πιο] μεγάλο μας τσίρκο.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Η αναδιαρρύθμιση/ανακαίνιση κ.λπ. αυτού τού κτηρίου, για να υποδεχθεί δικαστές, δικηγόρους, κατηγορούμενους, συγγενείς τών θυμάτων τού ανοσιουργήματος των Τεμπών και δημοσιογράφους [> 500 άτομα] κόστισε € 1,5 εκ. Κάποιος δημοσιογράφος θα μας πει ποιος εργολάβος εξετέλεσε το έργο; Και πώς έγινε η ανάθεση. Με διαγωνισμό; Φωτογραφικό ή μη; Αν το κτήριο έχει εμβαδόν 1.150μ2, όπως μας ενημέρωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Φλωρίδης, το κόστος ανήλθε σε € 1.305/μ2. Φυσιολογικό, αφού η ανακαίνιση της φοιτητικής Εστίας στο τέρμα της λεωφόρου Πατησίων θα κοστίσει € 82.000/δωμάτιο.
Άλλος τις πρότεινε να διεξαχθεί η δίκη στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών. Με το σκεπτικό, προφανώς, ότι είναι πιο ευρύχωρη. Ιδού η αίθουσα. Ζήτημα, αν χωράει 300 άτομα.
Επιτελικό (παρα)κράτος.
Του Βασίλη Ιντζέ.
Βρισκόμαστε στην 15η ημέρα του πολέμου στην Μέση Ανατολή και όλοι μπορούμε να διαπιστώσουμε την αξία που έχουν οι πληροφορίες σε αυτήν την σύρραξη. Πληροφορίες για στόχους, κινήσεις, δραστηριότητες. Με ακριβείς πληροφορίες σχεδιάζονται πλήγματα στον «αντίπαλο» και αποφεύγονται προσβολές από αυτόν. Αλλά εδώ έχουμε πόλεμο.
Τι γίνεται όμως όταν μια Κυβέρνηση χρησιμοποιεί τις τηλεφωνικές υποκλοπές για να συλλέγει πληροφορίες για στελέχη της, Αρχηγούς ΕΔ, πολιτικούς αντιπάλους, δικαστικούς και δημοσιογράφους; Το γεγονός αυτό, πέρα από ένα τεράστιο σκάνδαλο, πρέπει να το δούμε και ως μία στρατηγική διατήρησης της στην εξουσία, σαν είναι υπέρτατος αυτοσκοπός.